مطرب مهتاب رو آن چه شنیدی بگو....

▼شاملو ، شاعر شبانه ها

نام: احمد
نام خانوادگی: شاملو
آمدن: 1/ آذر/ 1304
رفتن: 2/ مرداد/ 1379
محل تولد: تهران

و بعد...
پدرش افسر ارتش بود و مدام از این شهر به آن شهر اعزام می‌شد و همین باعث شده بود كه شاملو تحصیلات مرتبی نداشته باشد. او در سال 1322 برای اولین بار زندان‌های متفقین را تجربه كرد. در سال 1326 اولین مجموعه شعرش را با عنوان "آهنگ‌های فراموش شده" كه مجموعه‌ای از شعرهای سنتی و نیمایی و حتی گاهی بی وزن و قافیه بود به چاپ رساند.
در سال 1330 "قطعنامه" و شعر بلند "23" را منتشر كرد. شعرهای این مجموعه بیانگر این مطلب بود كه شاملو با گذر از شیوه نیمایی دنبال راه و روشی تازه است.
او ادبیات كلاسیك را هم به خوبی می‌شناخت و بر زبان فارسی تسلط كامل داشت كه نتیجه آن در اشعارش بسیار بارز است. او با فرهنگ عامه نیز آشنایی بسیار داشت كه در راستای این آشنایی اثری ماندگار یعنی "كتاب كوچه" را آفرید.
او در شعر به دیدگاهی كاملاً مستقل دست یافت تا جایی كه عنوان "پدر شعر سپید" شایسته اوست. ویژگی بارز شعرهای او وجود تصاویری شكوهمند و زنده، زبانی محكم و قدرتمند و تفكری اجتماعی است كه از طریق اسطوره‌های انسانی، تمثیل و نماد بیان می‌شود. آهنگ سخن او گاهی به نثر قرن چهارم و پنجم و گاه به زبان ترجمه‌های كتاب مقدس نزدیك می‌شود.
تسلط كامل او بر زبان، ترجمه‌های او را نیز متفاوت كرد. او گاهی آنقدر با شعر یا متن درگیر می‌شود كه به نوعی بازآفرینی می‌رسد و ترجمه‌ای مثل "دن آرام" یا "پابرهنه‌ها" را می‌آفریند.
او بدون شك یكی از برجسته‌ترین شاگردان نیما بود.

صفحات

صفحه قبل «|» صفحه بعد

وبلاگ